33. Desolate-The Invisible Insurrection [Fauxpas]
32. John Heckle-The Second Son [Mathematics]
Έρχεται απ’ το Λιβερπουλ και μόλις στα 22, τα ΄χει λίγο μπερδεμένα στο κεφάλι του.Το ταλέντο όμως είναι oλοφάνερο και ο Jamal Moss δεν έχασε την ευκαιρία και τον εντάξει στον κατάλογο της Mathematics. Πιστεύω πως θα ασχολούμαστε για πολύ καιρό μαζί του…
31. Seth Horvitz-Eight Studies on Automated Piano [Line Imprint]
30. Dirty Beaches-Βadlands [Zoo Music]
29. Chilly Gonzales-The Unspeakable [Gentle Threat]
28. James Blake-James Blake [Atlas recordings]
27. Ras G-Space Base Is The Place [Poo-Bah]
26.Peaking Lights-936 [Not Not Fun]
Εθισμός και απανωτά repeat για πολύ πολύ καιρό. Απ’ τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς. Υπάρχει άραγε κανείς που δεν του άρεσε έστω και λίγο;
25. Matt Elliot-The Broken Man [Ici D’Alieurs]
24. Machinedrum-Room(s) [Planet Mu]
23. Vladislav Delay-Vantaa [Raster Noton]
22. The Caretaker-An Empty Bliss Beyond This World [History Always Favours the Winners]
21. Ricardo Villalobos & Max Loderbauer-Re:ECM [ECM]
20. Hieroglyphic Being-Le Jardin Des Chemins Bifurquants [audioMER]
http://www.differentfountains.com/blog/2011/12/04/hieroglyphic-beings/
19. Tim Hecker-Ravedeath,1972 [Kranky]
18. Nils Frahm-Felt [Erased Tapes Record]
Η καλύτερη ενόχληση που είχα ποτέ από γείτονα ήταν όταν κάθε Χριστούγεννα ο γιός της σπιτονοικοκυράς μου στην Κρήτη επέστρεφε για λίγο από το Λονδίνο. Επαγγελματίας πιανίστας που παράτησε το ΕΜΠ στο πέμπτο έτος χρωστώντας δύο μόνο μαθήματα, για χάρη της μουσικής, μια ιστορία που είχα βαρεθεί να ακούω. Τις ώρες που έκανε πρόβα δεν τις βαρέθηκα ποτέ. Λίγα πράγματα συγκρίνονται μ’ αυτό το καθημερινό ξύπνημα στις 8, ώρα που ξεκίναγε δοκιμάζοντας πάντα πρώτα τις πιο γαλήνιες συνθέσεις. Αν ο Nils Frahm είχε εμένα γείτονα, μάλλον δεν θα ακούγαμε αυτό το άλμπουμ, τουλάχιστον έτσι λέει ο μύθος. Προσπαθώντας να παίζει μουσική τα ξημερώματα , χωρίς να ενοχλεί , με την ένταση όσο γίνεται χαμηλά, ανακάλυψε ένα νέο ηχητικό τοπίο και αποφάσισε να δουλέψει με αυτό. Το πιάνο μπαίνει μέσα στο αυτί σου, ακούς και τον παραμικρό θόρυβο, όλα λειτουργούν τέλεια. Μεγάλη απάτη.
17. Lucy-Wordplay For Working Bees [Stroboscopic Artefacts]
16. Thundercat-The Golden Age Of Apocalypse [Brainfeeder]
15. Zomby-Dedication [4AD]
14. Pye Corner Audio-Black Mill Tapes Vol.2: Do you Synthesize? [Self Released]
http://pyecorneraudio.wordpress.com/
13. Ekoclef-Tapeswrap [Magic Dreams]
12. Kuedo-Severant [Planet Mu]
Φυσικά και δεν χρειαζόταν το Severant για να καταλάβει κανείς το ταλέντο του Jamie Vex’d, το βιογραφικό του πλουσιότατο. Ακούγοντας όμως για πρώτη φορά το Flight Path άρχισα να ψάχνομαι όταν παρατήρησα ότι ήταν του Kuedo. Tέτοια αλλαγή δεν την περίμενα με τίποτα. Το πρώτο μπράβο πάει εδώ λοιπόν. Το δεύτερο, στην ουσία του δίσκου ο οποίος στις καλές στιγμές του είναι άπιαστος. Τις έχει και τις μέτριες στιγμές του βέβαια, η αλήθεια να λέγεται, οπότε απ’ αυτή την οπτική τον θεωρώ και ελαφρώς υπερεκτιμημένο, όμως τελικά, αυτά είναι οι λεπτομέρειες. Όπως και να ‘χει πανεύκολα στους δίσκους της χρονιάς και ταυτόχρονα μια σημαντική και όλως παραδόξως, αναζωογονητική κυκλοφορία στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής.
11. Hana-Hana [Granny Records]
Αναρωτιέμαι, το περίμενε κανείς αυτό; Δυνάμωσε λιγάκι ακόμα…
10. Hype Williams-One Nation [Hippos In Tanks]
Πέρυσι έγραφα ότι τέτοια μουσική είναι ιδανική για χόρτο, για τα φετινά τους όμως έχω άλλη άποψη. Αυτό που κάνουν οι Hype Williams, χωρίς να μπορώ να το προσδιορίσω ακριβώς, μου ακούγεται πολύ μακριά από διάφορα άλλα νεοχιπικα, new age, πειράματα. Δεύτερη καλή χρονιά λοιπόν, με το φετινό τους άλμπουμ σαφώς ανώτερο απ’ το επίσης πολύ καλό περσινό. To live στο Bios μέτριο, υποθέτω όλα τα live τους κάπως έτσι μέτρια θα είναι, αλλά αυτή τη μουσική στο σπίτι την ευχαριστιέμαι όσο λίγες. Στο youtube link το Rise Up από το Ep στην Ηyperdub, από τα πιο αγαπημένα της χρονιάς.
09. Death Grips-Exmilitary [Self Released]
Μπαίνω σε ένα υποθετικό τριπάκι. Αν κάποιος μου ζητούσε να κρατήσω ένα μόνο άλμπουμ απ’ ολη τη λίστα και οτιδήποτε καινούριο άκουσα φέτος, χωρίς πολύ σκέψη θα τα πέταγα όλα και θα διάλεγα αυτό. Σοκαριστικό και σχεδόν τέλειο άλμπουμ, όχι μόνο για την ηχητική και λεκτική επίθεση (πόσοι μπορούν να ισχυριστούν ότι σοκάρουν το 2011;) αλλά γιατί μόλις τα ξεπεράσεις αυτά ανακαλύπτεις ένα ολόκληρο κόσμο από πίσω. Σε άλλη μια χρονιά που ένα σωρό εκτός τόπου κυκλοφορίες απολαμβάνουν, δίκαια η άδικα, την σχετική εύνοια της δημοσιότητας, αυτό πρέπει να ακουστεί όσο περισσότερο γίνεται.
08. Jürgen Müller-Science Of The Sea [Digitalis]
Άλλη μια new age νεοχίπικη κυκλοφορία από κάποιον αμερικάνο πιτσιρίκο; Οχι ακριβώς. Αυτό που βρίσκεται στα 35 και κάτι λεπτά αυτού του δίσκου είναι απλά η μαγεία του βυθού από ένα Γερμανό ωκεανογράφο γεννημένο το 1948. Δεν τα κατάφερε με τη μουσική όταν έπρεπε, και σχεδόν 30 χρόνια μετά την περιορισμένη κυκλοφορία αυτού του δίσκου, κυρίως σε συγγενείς, φίλους, και υποψήφιους πελάτες (100 αντίτυπα, όλα κι όλα), έρχεται η Digitalis να τον φέρει, για λίγο, στον αφρό, πριν βρει ξανά τη φυσική του θέση που είναι χαμένη ανάμεσα στο βαθύ γαλάζιο. Στο youtube λινκ ολόκληρο, ανεβασμένο και πάλι από το Altered Zones.
07. Ekoplekz-Intrusive Incidentalz [Punch Drunk]
06. Pinch & Shackleton- Pinch & Shackleton [Honest Jon’s]
Υπάρχει άραγε που να μην έχει γραφτεί για το φαινόμενο Shackleton; Άλλος ένας υπέροχος δίσκος, η αξία του στο ηλεκτρονικό στερέωμα, από καιρό, πολύ ψηλή, και το μόνο που περιμένω πλέον είναι να κάνει το επόμενο βήμα στον ήχο του. H βοήθεια του Pinch , κυρίως στο ηχητικό κομμάτι, είναι φανερή, όμως είναι ξεκάθαρο ποιός ήταν το αφεντικό σε αυτήν εδώ την κυκλοφορία.
05. Monster Rally-Coral [Gold Robot]
04. Legowelt-The Teac Life [Self Released]
Αν τα λόγια του Ζοmby για την ευκολία του στην παραγωγή, μπορούν να αμφισβητηθούν, ο Danny Wolfers με 26 άλμπουμ (χώρια τα υπόλοιπα) στο ενεργητικό του, σίγουρα δεν χρειάζεται άλλες αποδείξεις για να πείσει. Το θέμα βέβαια δεν είναι η ποσότητα. Είναι το ταλέντο, είναι η απλότητα και η διαύγεια από μια ιδέα της στιγμής. Κάτι που λείπει συχνά στην σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική. Κατά τ’ άλλα αντιγράφω:
“Welcome to “THE TEAC LIFE”, This album is free to download and distribute. Its got a hella lot deep tape saturated forest-techno tracks on it and when I say Techno i dont mean that boooooooooooring contemporary shit they call techno nowadays with overrated tallentless pretentious douchebag cunt DJs playing a few halfassed dumb mongo beats and being all arty fartsy about it. I am talking about: Raw as fuck autistic Star Trek 1987- Misty Forests- X-FILES,- DETROIT unicorn futurism made on cheap ass digital & analog crap synthesizers recorded in a ragtag bedroom studio on a TEAC VHX cassettedeck in DOLBY C with an unintelligible yet soulfull vivacity.”
Έρχεται και σε βινύλιο. Download από ΕΔΩ (scroll down)
03. Anworth Kirk-Avonwaith [Pre-Cert Home Entertainment]
Recondite fake-loric references to Early Freemasonry, Egyptology, drug abuse and sound poetry, observing found fragments of sonic pulp fiction and draping them in a framework of non-musical elements such as basic magnetic communication, secular religion and primitive mechanical industry. The latent spirit of the region’s long-doomed cotton industry hangs heavy in the air, convecting sideways whispers of corruption in pre-war local industry along the unlit canals and supertemporal aqueducts of cottonopolis used by exotic shellac traders and Letterist renegades. Guided by a perverted outsider belief system, this neo-realist collage of reclaimed folk/pop combines essential influences from Electric Smithsonian releases to basic Carnatic music, Oramics in Ardwick, Kommune pop groups and futen theatre, all with the alchemical innovation of J.P. Massiera or the dreamlike qualities of Zdenek Liska. We think you’ll be spellbound and beguiled in equal measures. Parts of this disc are presented in both Stereo and Mono and it is to be played at 45RPM with a low gram stylus pressure.
Ναι, το απόσπασμα είναι απ’ το Boomkat και δεν θα μπορούσε να έχει γραφτεί από άλλους εκτός απ’ αυτούς που δημιούργησαν αυτό το LP. Μια χρονιά γεμάτη με τα δύο άλμπουμ των Αnworth Kirk (Αndy Votel, Sean Candy)
02. Hecker-Speculative Solution [Urbanomics/Editions Mego]
Εξηγούμαι εξ’ αρχής. Ίσως είναι λάθος να μπει αυτό το «άλμπουμ» στο νούμερο δύο, ίσως θα έπρεπε να μπει πρώτο, ίσως καλύτερα δεν θα έπρεπε να μπει καθόλου στη λίστα, μάλλον είναι εκτός τέτοιου είδους συναγωνισμού. Γιατί πρόκειται για την πλέον ιδιαίτερη κυκλοφορία της χρονιάς για μένα, το δίσκο που άκουγα στις πιο περίεργες στιγμές ,πάντα μόνος, έξω από τον κόσμο. Οι λόγοι απολύτως προσωπικοί, χαοτικοί και μπλεγμένοι μεταξύ τους. Περίπου σαν το hyperchaos για το οποίο μιλάει ο φιλόσοφος Quentin Meillasoux, μια κατάσταση απόλυτης σχετικότητας, για το οποίο η κολεκτίβα Urbanomics ζήτησε από τον Florian Hecker να περιγράψει ηχητικά και η Εditions Mego αποφάσισε να το κυκλοφορήσει μαζί με κάποια, ίσης βαρύτητας, κείμενα και πέντε μεταλλικές σφαίρες, για να μπορείς να κάνεις ένα ευχάριστο διάλειμμα παίζοντας το τυχαίο. Γιατί έτσι ακριβώς θα θυμάμαι το 2011, τη χρονιά που άλλαξαν όλα. Από την ελληνική και παγκόσμια «κρίση» (ο χαρακτηρισμός κρίση είναι για γέλια) ως το newsroom της iefimerida και ακόμα παραπέρα. Από την περιγραφή μιας πραγματικότητας, με αφορμή μια οικονομική ή γεω/πολιτική ανάλυση για παράδειγμα, ως την παραγωγή ειδήσεων, δηλαδή τη δημιουργία μιας άλλης, σε καμία περίπτωση, παράλληλης πραγματικότητας. Εκεί που ψάχνοντας την «μοναδική αλήθεια» αντιλαμβάνεσαι ότι, όντως, τίποτα δεν είναι αληθινό και τίποτα ψεύτικο. Το «αίτιο» αγνοείται, η εξαφάνιση δημιουργεί άλλο ένα αποτέλεσμα. Και τελικά τα δευτερόλεπτα κυλούν χωρίς να σε υπολογίζουν. Όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά. Το ένα χάος διαπλέκεται με το άλλο, προσχωρούν στο επόμενο, εξαφανίζονται, και ξαφνικά πετάγονται και πάλι μπροστά σου χωρίς να μπορείς να τα αναγνωρίσεις πια. Ο πύργος της Βαβέλ δεν γκρεμίστηκε ποτέ. Η άπειρη πολυπλοκότητα καθορίζει τη μάρκα των τσιγάρων που καπνίζεις. Δεν είναι φάρσα, ούτε μαρτύριο. Είναι απλά μια λεπτομέρεια. Κι επειδή δεν μπορείς να το αποφύγεις, μάθε να το απολαμβάνεις. Προσοχή: χωρίς ακουστικά.
01. John Maus-We Must Become The Pitiless Censors Of Ourselves [Upset! The Rhythm]
